 |
Outdoor Dome = Outdoor droom |
 |
Een 450 meter lange tunnel is niet zo heel bijzonder. Wat wél bijzonder is, is als er in diezelfde tunnel geen licht is. Oftewel, je ziet geen hand voor ogen. Bovendien geeft de tunnel toegang tot jouw outdoor droom. Waarschuwing: lezen van dit artikel is op eigen risico!
Als je een arrangement boekt in Domaine de Carriënta is de kans groot dat je een aantal maal die dag je ogen dichtknijpt van de spanning. Maar de kans is nóg groter dat jij je die dag nog lang zult herinneren als een geweldige ervaring. |
|
3-5-2004 door Cuny over Survival |
|
|
|
Via Ferrata - Een weg van IJzer. |
|
De wand is steil. Glibberig ook. Ook de stalen kabels waaraan ik beetje voor beetje omhoog klim zijn glad. Ik heb niet echt hoogtevrees maar van rare hoogtes roestige kabels krijg ik wel altijd een beetje een raar gevoel in mijn onderbuik. Wat trillerig. Maar gelukkig gaat dat ook altijd weel snel voorbij zodat ik na een paar minuten rustig kan ademhalen en genieten van de schoonheid om me heen. Zoals dat stromende beekje dat wild spetterend zich een weg naar het dal toe baant, wanneer ik dankzij een smal stalen bruggetje een ravijn overwin. Dit is Via Ferrata. |
|
22-4-2003 door MB over Bergsport |
|
|
|
GPS |
|
Dat de wereld de afgelopen 20 jaar kleiner is geworden is ondertussen wel duidelijk. Binnen 24 uur kun je elke plek op de wereld bereiken. In 80 dagen rond de wereld? Dan heb je alle tijd om rustig overal van te genieten en je uitgebreid te verdiepen in de zeden en gewoonten van de verre volkeren en culturen.
Ook kun je vanuit de Zweedse bossen zonder enig probleem bellen naar het thuisfront om te vragen hoe het met de kat gaat of met je PDA je mail lezen. Je zal maar zonder zitten..
|
|
22-4-2003 door Olof over Wandelen |
|
|
|
Everest 2002 |
|
De nieuwsberichten volgen snel, daarom verzamelen we hier de voorgaande berichten over de Eneco-Everest 2002 expeditie |
|
28-5-2002 door Olof over Bergsport |
|
|
|
De West Highland Way |
|
We hebben net de gevangenis van Rob Roy gevonden, de roemruchte Schotse Robin Hood. Het oeverpad langs Loch Lomond slingert weer omhoog zodat we iets droger lopen... |
|
21-6-2001 door Mirjam van Musscher over Wandelen |
|
|
|
Wandelen in Madeira’s Hof van Eden |
|
Sinta a natureza à sua volta
Steeds luider klinkt het geraas van neerstortend water. We moeten vlakbij de Caldeirão Verde, de Groene Ketel, zijn. Het pad slingert door een van de meest afgelegen en wildste plekken van Madeira. En een van de mooiste. |
|
1-6-2001 door Els Spanjer over Wandelen |
|
|
|
Namasté per ATB |
|
Zie je het al voor je? Met je vol gepakte rugzak op je rug en je ATB aan je hand loop je de luchthaven van Kathmandu af. Voor het eerst ben je in Azië, voor het eerst raken de banden van je bike de Nepalese bodem. Je kijkt om je heen, snuift de geur van dit nieuwe continent tot diep in je longen naar binnen en hebt zin om er tegenaan te gaan. In een keer die totaal andere wereld en die drukte. Dit is een moment om nooit te vergeten!
|
|
19-3-2001 door Jeroen van Elswijk over Fietsen |
|
|
|
2000 km op de step |
|
Rudy van Bork kan zijn buitensportverleden niet vergeten. Tegenwoordig beleggingsadviseur, maar toch op zoek naar een sportieve uitdaging |
|
8-3-2001 door Rudy over Fietsen |
|
|
|
Surf’s Up Dude! |
|
Voor iedereen die een beetje filosofisch is ingesteld, of hij nu surft of niet, komt het er een keer van. Je loopt op het strand, tuurt een beetje in de rondte en kijkt en luistert naar de golven. Al duizenden keren heb je de zee gezien, maar nog nooit had je je afgevraagd: Waar komen die golven toch eigenlijk vandaan? Hoe ontstaan ze? Waarom is de zee soms een grote woeste schuimbak en soms zo glad als een spiegel? En waarom hebben die mensen in die rubberen pakken die die planken onder hun arm dragen altijd zo ontzettend veel lol? |
|
14-1-2001 door Jeroen van Elswijk over Extreme |
|
|
|
Van de zuidpool naar huis... |
|
Begin januari hield het mailen van de beide poolgangers op; het kostte ze teveel energie en het leek zo zinloos... Maar gelukkig hebben ze zich bedacht. We worden zo weer op de hoogte gehouden van de lange tocht terug |
|
13-1-2001 door Olof over Extreme |
|
|
|
Van de Zuidpool... |
|
Na een paar warme dagen en heimelijk verstuurde mail van het onderzoekscentrum op de pool zijn Marco en Wilco aan de terugreis begonnen: |
|
10-1-2001 door olof over Extreme |
|
|
|
Op de zuidpool |
|
Na een barre tocht die niet overal even vlekkeloos verliep is ook de 4de expeditie van 'origin to the source' geslaagd! |
|
28-12-2000 door Olof over Extreme |
|
|
|
Op twee wielen |
|
Het is warm weer en we besluiten de reis voort te zetten naar het zuiden, naar Falsterbo. Hier komen de trekkende mensen en de trekkende vogels samen op een klein veldje aan de rand van de heide |
|
15-12-2000 door Olof over Motorized |
|
|
|
|
LARO! Wat een speelgoed. |
|
Nu begint de Land Rover toch wel erg scheef te hangen, ik hang tegen, maar weet dat dit geen enkel effect zal hebben. Tijdens de hele tocht is het terrein niet zo onherbergzaam geweest als dit stuk. De helling is steil, de stenen die het wegdek vormen zijn groot en de afgrond is diep. De wagen heeft het er moeilijk mee, de bestuurder schakelt terug om stapsgewijs een hoogte van een meter te overbruggen. Stenen die met het verstrijken van de minuten groter lijken te worden, van de bestuurder, de inzittende en van de auto wordt het uiterste gevraagd. Maar langzaam baant de Land Rover zicht een weg door het ogenschijnlijk onbegaanbaar terrein.
Een tocht in een Land Rover over bergen en door dalen, met stuken waarin je achterin gezeten rustig van de schitterende natuur kunt genieten. Sommige stukken zijn woest, haast onbegaanbaar voor mens en machine. Maar een kleine mogelijkheid is voldoende om met deze krachtige wagen door dit ongekend schone landschap te toeren.
Het is een tocht die hemelsbreed misschien niet zolang is, maar door alle bergen, met zijn vaak moeilijke begaanbare wegen, die dan weer op en dan weer af gaan, is het een tocht van enkele dagen geworden. Maar wel enkele schitterende dagen.
We beginnen onze tocht aan de voet van een berg in een schitterend dorpje, het is er zo rustig en zo schoon dat het haast zonde is om het te verlaten. Maar de heuvels nodigen ook uit om ontdekt te worden. We nemen plaats in de wagen en laten het dorpje achter ons. De route begint rustig, niet te steile goed begaanbare wegen. We rijden zelfs gedeeltes over geasfalteerde wegen. Dan slaan we van de hoofdweg af en komen op een kleiner zandweggetje terecht. Hier beginnen we iets van de steilheid van de berg te merken, maar de weg is redelijk. Op enkele gaten in het zand na is de weg goed begaanbaar. Geleidelijke beginnen de bomen en de bosjes aan de rand van het zandpad dichterbij te komen, de weg wordt steeds smaller. Ook de hoogt begint voelbaar te worden, de druk op de oren begint toe te nemen. Achter ons ligt het dorpje dat niets meer is dan een vlekje tussen het oneindige groen. Voor ons zijn de besneeuwde bergtoppen te zien, voor ons is ook te zien dat de weg waarlangs we moeten steeds hobbeliger begint te worden. Er zijn geen duidelijke sporen meer te zien van voorgangers, de bestuurder moet zelf uitzoeken op welke manier hij langs de gaten en stenen zal rijden. Maar deze gaten en stenen beginnen steeds groter te worden, als we langs een bossage komen zien we dat de weg steeds minder op een weg begint te lijken. Onregelmatigheid troef. Als de linker wielen door een kuil rijden, moeten de wielen aan de rechterkant een verhoging trotseren. De vier wiel aandrijving wordt aangezet, als een stier die door zijn neus blaast, alvorens de rode lap te willen verslinden, geeft de chauffeur nog even een dot gas om de keien voor ons te waarschuwen dat we er aankomen. Langzaam maar zonder aarzelen rijden de voorwielen over de eerste stenen heen, achterin is de weg voor ons niet meer te zien. Als ook de achterwielen op de stenen staan heeft het linker voorwiel een nieuwe hindernis gevonden. Een kuil ter grootte van een wiel. De linker voorkant van de wagen klapt in de kuil. Door bewegingen van de voet op het gaspedaal stokt de motor even, maar al gauw heeft de bestuurder de balans weer gevonden, de motor blijft ongestoord door ronken. We hangen helemaal scheef en moeten ons met twee handen vasthouden. Dan valt ook het rechterachterwiel in de kuil, de Land Rover wordt nu goed door elkaar geschud. Het is een vreemde gewaarwording om zo enorm scheef in een wagen te hangen. De takken schuiven langs de voorruit, we moeten ons bukken om de takken niet in ons gezicht te krijgen. Als we deze doortocht hebben gehad, wordt de weg weer iets breder en zijn de grote stenen op het rijvlak verdwenen. Een ruime zandweg geeft ons nu de ruimte om te kunnen genieten van het prachtige uitzicht. We kijken in een dal, in het dal licht een klein plaatsje. De huizen zijn veelal tegen de heuvel opgebouwd, daarom heen de eindeloze en schitterende natuur.
De volgende dag worden we wakker in een natte omgeving, het heeft die nacht geregend, hierdoor kunnen de rotspartijen die wij die dag moeten passeren ietsje glad zijn. Maar na een uitgebreid ontbijt schijnt de zon alweer stevig, zodat alles vrij snel opdroogt.
We beginnen de tocht met een ferme afdaling, het regenwater blijkt inderdaad snel opgedroogd te zijn, want achter de wagen is een behoorlijke stofwolk te zien. Echter is nog niet al het regenwater van de berg verdwenen. Een stroom water vanuit de bergen spoelt van de berg af, we kunnen de stroom naast ons van de berg zien komen. De chauffeur weet zeker dat vroeg of laat die stroom onze weg zal doorkruizen, als dat gepaard gaar met veel zandverschuivingen is het niet geheel risicoloos. Ondertussen begint het wegdek weer te veranderen in een rotsachtig gedeelte met veel oneffenheden en hoogt verschillen. De Land Rover heeft het zwaar te voorduren, het valt enkele malen stevig in de veering. Maar de wagen is er voor gemaakt en vervolgt zijn weg zonder problemen te ondervinden van het landschap. Bij grote hoogte verschillen, grote stenen of kuilen en bij een zeer steile klim gaat de vier wiel aandrijving aan, en rijdt de wagen over de rotsen alsof het gesmolten boter is. Dan komen we bij de plek waar het water van de berg over het wegdek stroomt. Het is bij een verlaging van een rotspartij, precies waar de weg vlak langs het ravijn gaat. 'Gelukkig hebben we hier niets te maken met zandverschuivingen door het stromende water', zegt de bestuurder hoopvol. Toch zien wij genoeg andere dingen die ons er toe zetten de wagen stevig vast te houden. We rijden de verlaging in en zien het water voorbij stromen, gelukkig valt de ruimte tussen ons pad en de afgrond enigszins mee. De voorwielen van de wagen gaan het water in, iedereen hangt uit de wagen om te kijken hoe het water langs de banden stroomt. Tot ieders verbazing zitten wij tot aan de assen in het water, het water is kraakhelder, wat iedereen er toebrengt de handen los te laten en het fototoestel ter hand te nemen. Na deze waterdoorgang komt een zeer steile helling, de voorwielen staan al omhoog terwijl de achterwielen nog in het water staan. Het lijkt haast onwaarschijnlijk dat de wagen tegen deze wand omhoogkomt, zeker niet als er nog zoveel mensen inzitten. De juiste versnelling wordt gezocht en de beste uitgangspositie wordt ingenomen, even een stoot gas om er zeker van te zijn dat alles in orde is. Dan spurt de Land Rover tegen deze steile wand omhoog, door de inkepingen verliezen sommige banden elke grip met het steen. Maar de wagen is er voor gemaakt en komt met veel geschud boven aan de wand.
De Landrovertocht brengt ons na deze belevenis nog naar enkele zeer spectaculaire passages, langs schitterende omgevingen en op plaatsen waar zelden mensen komen (laat staan een auto). Maar na paar dagen rijden door bergachtig gebied, met zandpaden, rotswegen en over stukken die absoluut niet geschikt zijn om met een auto overheen te rijden, bereiken we veilig in de degelijke witte Land Rover het einde van een geweldige bergtocht. Ook eens met zo'n ding rijden? Kijk op www.labyrinth.nl |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Motorized |
|
|
|
Een emotionele wasbeurt |
|
De fiets is superlicht. Toch gaat het me niet makkelijk af. De helling is dan ook niet zo'n beetje steil. Met mijn hele lichaam leun ik op de pedalen om toch maar vooruit te komen. Nog maar vijf meter. Mijn rug lijkt inmiddels op de befaamde Niagara waterval. Ik pers de laatste lucht uit mijn uitgeputte lichaam zodat de fiets over de top schiet. Ik heb het gehaald! En nu het leuke gedeelte. Want ook hier geldt: what goed up, must go down! |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Fietsen |
|
|
|
Er valt nog zoveel te ontdekken |
|
Een flink uitgevallen bruine bergmarmot springt over de motorkap van onze 4x4 terreinwagen. Zijn pootjes maken een licht tikkend geluid op de haast nieuwe lak van de Landrover. De noeste auto is een eenvoudige hindernis voor het beestje. Met drie behendige sprongen is hij eroverheen en weer verdwenen. Ik schrik en mors hete thee over m'n hand. Laurence (de gids en chauffeur) lacht, moet de andere kant op kijken om het niet te laten merken. Ik schenk een nieuw kopje in en kijk om mij heen. Wat zijn de Alpen toch mooi. Het kleine beekje waar we staan te pauzeren maakt een zacht gorgelend geluid terwijl het zich een weg baant door de met mooi groen mos bedekte natuurstenen. |
|
8-12-2000 door Jeroen hoevenberg over Motorized |
|
|
|
Hydrospeed Help je hersens te ontspannen. |
|
Bruisend en kolkend, zuigt het water me mee. Glimmende koppen van rotsen met een hoedje van glibberig alg doemen af en toe vervaarlijk voor me op. Rustig blijven is het devies en met ijzige kalmte, bijna even ijzig als het water van de rivier, beweeg ik mijn zwemvliezen op en neer om het gevaar te ontwijken. |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Watersport |
|
|
|
